مقدمه: هیرسوتیسم یکی از تظاهرات شاخص بیماران با سندرم تخمدان پلی کیستیک ( (PCOاست که می تواند منجر به افسردگی و اضطراب بیماران شود. لیزر از تکنیک های جدید است که در درمان بسیاری از بیماری های پوستی به ویژه برای کاهش موهای ناخواسته در افراد مبتلا به هیرسوتیسم موفق بوده است. هدف از انجام این مطالعه مقایسه میزان تاثیر دستگاه لیزری الکساندریت با طول موج 755 نانومتر در از بین بردن موهای زائد در بین دو گروه زنان مبتلا و غیر مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک است.روش بررسی: مطالعه حاضر یک مطالعه آینده نگر و مداخله ای است که به بررسی دقیق اثربخشی لیزر الکساندریت در موزدایی زنان مبتلا به سندرم پلی کیستیک تخمدان در مقایسه با زنان بدون سندرم تخمدان پلی کیستیک پرداخته است. در یک کارآزمایی بالینی50 بیمار مراجعه کننده به مرکز درمانی لیزر جهاد دانشگاهی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران، 25 زن PCO مثبت و 25 زن PCO منفی در دوره زمانی مهر 1394 تا آبان 1395 تحت درمان با لیزر الکساندریت (طول موج 755 نانو متر با چگالی انرژی 22-16 ژول بر سانتی متر مربع) درچهار نوبت به فاصله 6-4 هفته قرار گرفتند و پس از 6 ماه از آخرین جلسه درمانی مورد بررسی قرار گرفتند. از بیماران قبل از شروع لیزر درمانی و بعد از هر بار درمان عکس گرفته شد و در منطقه مشخص شده چانه قبل و بعد از انجام درمان با لیزر شمارش موهای زاید انجام شد، سپس ثبت و با یکدیگر مقایسه گردید.یافته ها: مطالعات شش ماه بعد از آخرین جلسه درمانی انجام گرفت. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که استفاده از لیزر الکساندریت منجر به کاهش مو به طور معنی داری در بیماران می شود به طوری که کاهش تعداد موهای زائد در افرادی که علایم سندرم تخمدان پلی کیستیک را دارا نیستند، به طور معنی داری بیشتر از افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک است.نتیجه گیری: با توجه به اینکه کاهش تعداد موهای زائد در افرادی که علایم سندرم تخمدان پلی کیستیک را دارا نیستند به طور معنی داری بیشتر از افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک است، بنابراین در درمان هیرسوتیسم در افراد PCO مثبت نیاز به درمان همزمان دارویی و تعداد جلسات بیشتر درمانی با لیزر الکساندریت نسبت به بیماران PCO منفی جهت به دست آوردن موفقیت بیشتر وجود دارد.

زمینه و هدف: سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، شایع ترین آندو کرینوپاتی در زنان و شایع ترین علت نازایی، ناشی از عدم تخمک گذاری می باشد. ترشح نا کافی FSH محتمل ترین علت عدم تخمک گذاری در این سندرم می باشد. Inhibin هورمون گلیکوپروتیینی است که توسط سلولهای گرانولوزا و تکای تخمدان ترشح شده و باعث مهار FSH می شود. در مورد نقش Inhibin در این بیماران اختلاف نظر وجود دارد، لذا، در این مطالعه بر آن شدیم که سطح سرمی Inhibin را در زنان مبتلا به این سندرم با زنان سالم مقایسه کنیم.روش بررسی: طی یک مطالعه مورد، شاهد، 41 زن مبتلا به PCOS از بین زنان مراجعه کننده به درمانگاه فوق تخصصی غدد یا درمانگاه تخصصی زنان بیمارستان دکتر شریعتی و 44 زن سالم با سیکل قاعدگی طبیعی که در طیف سنی 40- 15 سال بودند، انتخاب شدند. در کلیه بیماران و گروه شاهد شرح حال مناسب اخذ و معاینه بالینی صورت گرفت و نمونه خون وریدی، در ساعات اولیه صبح، جهت اندازه گیری Inhibin گرفته شد. جهت بررسی آماری از آزمون Mann- whitney استفاده شد.یافته ها: میانگین سنی در افراد مبتلا به PCOS، 23.6±5.3 سال و در گروه شاهد 23.1±3.9  سال بود و از نظر سنی تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. میانگین BMI در افراد مبتلا به PCOS 25.07±5.45  کیلوگرم بر متر مربع و در گروه شاهد 21.33±2.46 بود و از این نظر اختلاف آماری معنی دار بین دو گروه وجود داشت. (P<0.001).میانگین غلظت سرمی Inhibin در زنان PCOS،1.62±1.23  (واحد در میلی لیتر) و درافراد گروه شاهد2.26±2.26  بود که تفاوت دو گروه ازنظرآماری معنی دارنبود. نتیجه گیری: سطح Inhibin در بیماران مبتلا به PCOS تفاوت معنی داری با زنان سالم ندارد و نمی تواند به عنوان آزمون معمول جهت غربالگری این بیماران به کار رود. مطالعات بیشتر در مورد نقش احتمالی Inhibin در این افراد با اندازه گیری زیر واحد های آن، شامل Inhibin A و Inhibin B توصیه می شود.

هدف: هدف از انجام این مطالعه آشنا شدن متخصصین زنان و مامایی با متفورمین جهت درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک (polycystic ovary syndroma) می باشد.منابع اطلاعات: اطلاعات با استفاده از سایت ovid و 94 مقاله انگلیسی زبان که از سال 1966 با واژه های کلیدی متفورمین و سندرم تخمدان پلی کیستیک انتشار یافته جمع آوری شده است. روش کار: مقالات در صورت نداشتن گروه کنترل، نداشتن معیار سندرم تخمدان پلی کیستیک براساس تعریف انیستیتو ملی سلامت، نبود یک پیامد کلینیکی در پایان مطالعه و مقالاتی که به زبان انگلیسی نبودند از مطالعه حذف شدند. مجموعا 21 مقاله شرایط ورود به مطالعه را داشتند. نتایج: نتایج سه مطالعه کارآزمایی بالینی نشان داد در افراد مبتلا به تخمدان پلی کیستیک (Pcos) که نازایی همراه با عدم تخمک گذاری دارند درمان توام متفورمین+ کلومیفن بسیار موثرتر از کلومیفن به تنهایی در تحریک تخمک گذاری می باشد. درمان با متفورمین در خانمهای مبتلا به تخمدان پلی کیستیک با قاعدگی های نامنظم که تمایلی به حاملگی ندارند ممکنست باعث بازگشت قاعدگیهای توام با تخمک گذاری در تعداد کثیری از آنها شود. گرچه در بسیاری از خانمها 6-4 ماه درمان با متفورمین برای بازگشت قاعدگی های توام با تخمک گذاری مورد نیاز است. در خانمهای چاق متفورمین+ یک رژیم غذایی کم کالری موثرتر از رژیم غذایی کم کالری به تنهایی در کاهش وزن این افراد می باشد. بحث: سندرم تخمدان پلی کیستیک یک اختلال شایع آندوکرینی در زنان می باشد. متخصصین زنان و مامایی باید با اندیکاسیون و کنتراندیکاسیونهای مصرف متفورمین آشنا باشند.

مقدمه: سندرم تخمدان پلی کیستیک یکی از شایع ترین علل ناباروری است و 6 تا 8 درصد زنان در سنین باروری مبتلا به این اختلال اندوکرینی می باشند. اختلات بیوشیمیایی در این بیماران موجب عدم تعادل هورمون های زنانه و افزایش آندروژن می شود، که می تواند پیامدهایی از جمله بی نظمی سیکل قاعدگی، هیرسوتیسم، آکنه ولگاریس و آلوپسی آندروژنیک به همراه داشته باشد. علیرغم سابقه طولانی مطالعات در مورد سندرم تخمدان پلی کیستیک، علت آن هنوز هم ناشناخته است. استرس اکسیداتیو وضعیت عدم تعادل بین تولید گونه های اکسیژن فعال و میزان آنتی اکسیدان است. در حالاتی که این تعادل برهم بخورد، نتیجه آن افزایش سطح استرس اکسیداتیو است. در حال حاضر استرس اکسیداتیو به عنوان یکی از پاتوفیزیولوژی های اصلی بسیاری از اختلالات و بیماری ها از جمله سندرم تخمدان پلی کیستیک شناخته شده است. درک مکانیسم های استرس اکسیداتیو برای تدوین راه کارهای پیشگیری و درمان این بیماری از اهمیت بالایی برخوردارند. در این مقاله به بررسی داده های مربوط به مکانیزم استرس اکسیداتیو بر سندرم تخمدان پلی کیستیک می پردازیم.

مقدمه: یکی از علایم آزاردهنده بیماری PCOD هیرسوتیسم می باشد که می توان از لیزر برای رفع آن استفاده کرد. مقایسه اثربخشی لیزر در هیرسوتیسم در زنان مبتلا بهPCOD  در مقایسه با زنان غیر درگیر در ارزیابی تعداد جلسات مورد نیاز جهت رفع موهای زاید و لزوم مصرف همزمان داروهای هورمونی کمک کننده می باشد.روش بررسی: در یک مطالعه مداخله ای 11 زن PCO مثبت و 34 زن PCO منفی در طی سال 1390 تحت درمان با لیزر الکساندریت Team Italy، طبق پروتکل درمانی ارائه شده، قرار گرفتند. از بیماران قبل از شروع درمان و بعد از هر بار درمان عکس گرفته می شد و تعداد موها در یک سانتی مترمربع به صورت راندوم شمرده می شد. سپس میانگین کاهش مو در هر جلسه محاسبه می شد. در پایان، میزان کاهش مو در گروه PCO مثبت با گروه PCO منفی مقایسه شدند و تحت آزمون های آماری قرار گرفتند.یافته ها: در 3 جلسه درمان انجام شده و شش ماه بعد از آخرین جلسه درمان در گروه PCO مثبت به ترتیب بعد از جلسه اول میزان کاهش مو 13.13 درصد با انحراف معیار 11.52، بعد از جلسه دوم میزان کاهش مو 21.69 درصد با انحراف معیار 16.35 و بعد از جلسه سوم میزان کاهش مو 32.54 درصد با انحراف معیار 19.79 بود. 6 ماه بعد از آخرین جلسه درمان میزان کاهش مو 30.95 درصد با انحراف معیار 17.77 (P.value<0.05) به دست آمد. گروه PCO منفی، میانگین کاهش مو بعد از جلسه اول 25.61 درصد با انحراف معیار 13.50، بعد از جلسه دوم میانگین کاهش مو 47.35 درصد با انحراف معیار 16.41، بعد از جلسه سوم میانگین کاهش مو 57.78 درصد با انحراف معیار 16.85 و شش ماه بعد از آخرین جلسه درمان میانگین کاهش مو 57.87 درصد با انحراف معیار 20.75 (P.value<0.05) داشتند. میانگین کاهش مو در افراد PCO مثبت نسبت به افرادPCO  منفی به صورت معنی داری کاهش کمتری داشت (P.value<0.05).نتیجه گیری: در درمان موی زاید در افراد PCO مثبت نیاز به درمان همزمان دارویی و تعداد جلسات بیشتر درمان با لیزر جهت نتایج بهتر نسبت به افراد PCO منفی وجود دارد.